منوي اصلي
آرشيو مطالب
- 87/02/01 - 87/02/31
- 87/01/01 - 87/01/31
- 86/12/01 - 86/12/29
- 86/11/01 - 86/11/30
- 86/10/01 - 86/10/30
- 86/09/01 - 86/09/30
- 86/08/01 - 86/08/30
- 86/07/01 - 86/07/30
- 86/06/01 - 86/06/31
- 86/05/01 - 86/05/31
- 86/04/01 - 86/04/31
- 86/02/01 - 86/02/31
- 86/01/01 - 86/01/31
- 85/12/01 - 85/12/29
پيوندها
پيوندهاي روزانه
Powered By
BLOGFA.COM
بسم الله النور
با عرض سلام و تبريك به مناسبت فرارسيدن عيد سعيد فطر
و با آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما روزه داران درگاه احديت
آرشيو چهارم دفترسپيد را با عنوان از رجب تا رمضان خدمت شما عزيزان تقديم مي كنم .
برگ سبزي است تحفه ي درويش ، ان شاءالله كه شايسته ي لطف و توجه شما دوستان عزيز و گرانقدر باشد .
حجم : ۴۲۹ كيلو بايت
ايام به كام و التماس دعا
بسم الله النور
بار خدايا قرآن را به حق نازل كردي و به درستي هم نازل شده ،
بارالها ميل و رغبت مرابه قرآن بزرگ گردان
و آن را روشنايي ديده و شفاي دل و برنده ي غم واندوهم قرار ده ،
خداوندا زبانم را به خواندن قرآن زينت ده و چهره ام را به سبب آن نيكويي بخش
و پيكرم را به پيروي آن نيرومند فرما و ميزان علمم را به تبعيت آن سنگين گردان
و خواندن قرآن را شب و روز با توفيق فرمانبرداري روزيم فرما و مرا با پيغمبرت حضرت محمد (ص) و آل برگزيده اش محشور گردان .
التماس دعا
بسم الله النور
آيه 2 سوره بقره : ذلك الكتاب لا ريب فيه هدي للمتقين ( آن كتاب هيچ ترديدي در آن نيست ، راهنماي پرهيزگاران است)
هدي للمتقين : در اين آيه شايد سوال شود چرا قرآن مايه ي هدايت متقيان معرفي شده است ؟ در اين صورت تكليف غير متقين چه مي شود ؟
سه پاسخ عمده مطرح است :
1- اين كه قرآن هدايت است براي مردم هدي للناس ( بقره 185) ولي آن كه در اين ميان از هدايت قرآن اثر مي گيرد ، فرد با تقواست و در اين جا متقي به معني انسان حق پذير است و چنين آدمي متقي فطري است .
2- "هدي للمتقين" يعني اين كتاب متقي ساز است . گاه مي بينيم روي تابلوي مدرسه اي نوشته اند "مدرسة المجتهدين " اما محصلين آن ، عده اي طلبه ي جوان هستند . منظور اين است كه اين مدرسه ، مجتهد پرور است نه اين كه محصلين آن در حال حاضر مجتهد هستند . بنابراين يعني قرآن متقي پرور است .
3- در قرآن هدايت با توجه به موضع گيري مخاطب سه گونه است :
- هدايت عمومي ( هدي للناس )
- هدايت بي حاصل ( ءأنذرتهم ام لم تنذرهم لايؤمنون )
- هدايت مفيد ( هدي للمتقين )
كه عمدتا همه در دو گروه دوم يا سوم قرار مي گيرند و اين آيه گروه سوم را مورد بحث قرار داده است .
التماس دعا
به نام خداوند بخشنده ي مهربان
1- بگو پناه مي برم به پرودگار مردم 2- به فرمان رواي مردم 3- به معبود مردم
4- از شر وسوسه گر پنهان شونده 5- آن كه در سينه هاي مردم وسوسه مي كند
6- از جن ها نا و انسان ها
خداوند در اين سوره به پيامبراكرم (ص) به عنوان سرمشق امت ، امركرده است ، به خدايي پناه ببركه پروردگار و صاحب و معبود واقعي مردمان است .
اما نكته اينجاست كه پناه بردن به خدا تنها به ذكر اين جملات نيست بلكه مقصود آن است كه انسان فكر و عقيده و عمل خويش را از افكار باطل و هواهاي نفساني به دور نگه دارد و گرنه تكرار اين جملات بدون قصد عمل به آن ها مثل تكرار اسامي داروهاست به جاي مصرف آن ها .
مثال عملي آن اين است كه وقتي افراد از وسوسه هاي شيطان و انسان به خدا پناه مي برند ، خود نيز بايد از معرض آن ها دور شوند .
در آيات ۱ ، ۲ و ۳ اشاره كرده رب الناس ، ملك الناس اله الناس . سوال اين است كه چرا از خداوند اين سه عنوان را مطرح كرده است ؟
در آيه ۱ با اشاره به صفت ربوبيت خدا – پروردگاري – اين نكته را متذكر مي شود كه اگر كسي – از شر وسوسه هايي كه شيطان كه در دل مردم ايجاد مي كند – به خدا پناه ببرد به پناهگاهي مطمئن ، رجوع كرده و خدايي كه مردم را آفريده پس قادرخواهد بود آن ها را از خطر شرور محفوظ دارد .
و در آيه ۲نيز قدري درجه ي اطمينان را بالا برده و مي گويد خداوند مالك مردم – و حاكم بر دل هاي آن ها – است .
يعني خداوند مي تواند دل مردم را به هر سو كه بخواهد متمايل سازد – در واقع ايجاد نوعي تمايل كه از اختيار مردم خارج است –
براي مثال : اگر كسي براي گره هايي كه به سختي به دست مردم باز مي شود به خدا پناه ببرد ، خداوند كاري مي كند كه آن ها نا خواسته مشكلات را حل كنند .
در آيه ۳ با آوردن كلمه اله ( معبود ) اشاره به نيازهاي معنوي انسان دارد و اين نكته را متذكر مي شود كه تنها از شرور ظاهري نبايد به خدا پناه برد بلكه در اعمالي چون عبادت نيز بايد از او ياري جست چراكه كليد همه امور نزد اوست و بي او عبادت نيز به بيراهه خواهد انجاميد .
در آيات ۴ تا ۶ به مقوله وسوسه هاي دروني – نفس اماره – و وسوسه هاي بيروني – شيطان و به تبعش وسوسه ي جن و انس پرداخته شده است .
وسوسه ي شيطان همه را دربر مي گيرد اما همه را مبتلا نمي سازد .
روزي ابليس به حضرت عيسي (ع) گفت : لابد مي داني كه تو در پيشگاه الهي منزلت والايي داري ، حالا خود را از بلندي بيفكن تا معلوم شود آيا خداوند تو را گرامي مي دارد يا نه ؟ حضرت مسيح (ع) فرمود : اين بر خداست كه بنده ي خود را آزمايش كند نه آنكه بنده اي خدا را بيازمايد .
التماس دعا